MIESIĘCZNIK

DIECEZJI

EŁCKIEJ

 

 

strona główna | o nas | kontakt | archiwum 

 

 

Grudzień

 

___________________

 

W numerze: 

 

 ROK WIARY

SŁOWO BOŻE

 BOŻE NARODZENIE

 ROZMOWA "MARTYRII"

 DUCHOWOŚĆ

 Z WIZYTĄ W PARAFII

 WSPOMNIENIA

 ŚWIADECTWO

 SANKTUARIA

 DIECEZJA

 RODZINA

 DZIECI

 RELAKS

DZIELMY SIĘ MIŁOŚCIĄ: 

 

BIULETYN INFORMACYJNY CARITAS DIECEZJI EŁCKIEJ - bezpłatny dodatek do MARTYRII 

 

DZIELMY SIĘ MIŁOŚCIĄ: 

MACYJNY CARITAS DIECEZJI EŁCKIEJ - bezpłatny dodatek do MARTYRII 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jeżeli chcesz zapoznać się ze szczegółowym spisem numeru: 

>> kliknij <<

 

 

 

 

 

 

Ukochani Czytelnicy Martyrii!

 

W noc betlejemską Bóg objawił ludzkości Miłość, jaką ma ku nam: Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne (J 3, 16). Te słowa wskazują, że człowiek oraz świat od początku są umiłowani przez Boga i będą miłowani do końca. Świadkami tej Miłości winniśmy być my, którzy podchodzimy do żłóbka betlejemskiego w noc Narodzenia. Zachęcam Was słowami pasterzy: Pójdźmy do Betlejem i oddajmy Mu pokłon! oraz wyznajmy naszą wiarę w Jezusa Chrystusa naszego Zbawiciela.

 

Łącząc się duchowo z Wami, Kochani Czytelnicy Martyrii, przesyłam najlepsze życzenia świąteczne oraz wyrazy pamięci. Gdy zasiądziecie do wigilijnego stołu, by podzielić się opłatkiem, pragnę być z Wami i dzielić radość, której źródłem jest nowo narodzony Jezus. Niech Dzieciątko narodzone w Betlejem oświeca i napełnia Wasze serca miłością, wiernością, pokojem i miłosierdziem. Niech spotkanie z Nowonarodzonym w tę świętą Noc umocni w Was pragnienie podążania za Nim, jako Jego uczniowie.

 

Przy żłóbku betlejemskim odnajdźcie na nowo radość wiary i entuzjazm dzielenia się wiarą z innymi, którzy jeszcze Chrystusa nie znają lub odeszli od Niego. Nie lękajcie się, otwórzcie Nowonarodzonemu Zbawicielowi Wasze serca pełne wiary i pozwólcie się Jemu prowadzić po drogach do świętości, stając się Jego świadkami. Słowami Ojca Świętego Benedykta XVI z listu Porta fidei życzę, oby ten Rok Wiary coraz bardziej umacniał naszą więź z Chrystusem Panem, gdyż tylko w Nim jest pewność przyszłości i gwarancja prawdziwej i trwałej miłości. Wszystkich Was, Najdrożsi w Chrystusie, zapewniam o pamięci i modlitwie przed Jezusowym żłóbkiem oraz upraszam dla wszystkich Bożego błogosławieństwa w nadchodzącym Nowym Roku 2013.

+ Jerzy Mazur SVD

Biskup Ełcki

__________________________________________________

 

Konkurs na najpiękniejszy żłóbek

 

 

Zwyczaj bożonarodzeniowego żłóbka sięga roku 1223. Wtedy to św. Franciszek z Asyżu w miejscowości Greccio we włoskiej Umbrii polecił swemu wiernemu i pobożnemu przyjacielowi imieniem Jan przygotować żłóbek, a w nim: figurkę Jezusa, słomę, siano, prawdziwego woła i osła. Z Greccio zwyczaj żłóbka rozprzestrzenił się na całą Italię, później na Europę i na cały świat. W okresie Bożego Narodzenia również w kościołach naszej diecezji są żłóbki – często bardzo pomysłowe, oryginalne, piękne.

 

„Martyria” ogłasza konkurs na najpiękniejszy żłóbek. Parafie chętne do udziału w konkursie proszone są o przesyłanie zdjęć żłóbka do redakcji „Martyrii” (adres pocztowy: pl. Katedralny 1, 19-300 Ełk lub mailowy: martyria@diecezja.elk.pl) najpóźniej do 10 stycznia 2013 roku. Najpiękniejsze zdjęcia nagrodzimy i opublikujemy w lutowym numerze naszego diecezjalnego miesięcznika.

Redakcja

__________________________________________________

Hej kolęda, kolęda ...

Boże Narodzenie to obok Wielkanocy najważniejsze święto chrześcijańskie. Nastrojowe i bardzo rodzinne. Pełne najpiękniejszych uczuć: przyjaźni, miłości, darowania sobie win. Na uśpioną ziemię przychodzi Boży Syn, by zamieszkać wśród ludzi i z miłości do nich potem oddać swoje życie na krzyżu. Jest to kolejna rocznica narodzin Jezusa Chrystusa w betlejemskiej szopie. Tego dnia w Wigilię, gdy zaświeci pierwsza gwiazdka, usiądziemy przy rodzinnym stole i połamiemy się opłatkiem, który symbolizuje Nowonarodzonego Pana. Przy blasku świec na choince swoim bliskim złożymy najszczersze życzenia. W spokoju i radości spożyjemy postne potrawy z ryb, grzybów, maku. Będzie ich nie mniej niż 12, bo taka jest polska tradycja.

 

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Moja choinka

 

Przyszła pora na choinkę. Dwa dni przed Bożym Narodzeniem pojechałem do nadleśnictwa. Żałosny widok. Na brudnym placu bezładnie leżały ścięte jodełki. Stary leśnik jak fryzjer przycinał siekierą ich fryzury. Moja miała pozlepiane włosy – między gałązkami zamarzły krople wody. Zapłaciłem za nią osiemnaście złotych, urzędnik wypisał rachunek – akt własności. Była moja.

 

Włożyłem ostrożnie do bagażnika samochodu, zmieściła się do połowy, reszta wystawała poza bagażnik. Jechałem bardzo powoli, uważając, aby otwarta pokrywa nie przycinała drzewka. Niektórzy nabywcy choinek krępowali je sznurkami, gdyż inaczej nie mieściły się w ich samochodach. Cóż za okrucieństwo! 

 

Najpierw postawiłem na kilka minut do przedpokoju, żeby rozpuścił się lód na gałązkach. Po pewnym czasie stojące obok buty były pełne wody. Następnie umieściłem ją w plastikowym wiaderku z wilgotnym piaskiem w kącie pokoju. Miałem wyrzuty sumienia, że postawiłem w kącie – przecież nic nie przeskrobała.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Spójrzmy na siebie oczyma Jezusa!

 

Rozmowa z ks. Grzegorzem Stołyciem – proboszczem parafii greckokatolickiej w Chrzanowie koło Ełku

 

Parafia w Chrzanowie istnieje od 1947 roku i jest najstarszą parafią greckokatolicką działającą nieprzerwanie na terenach, gdzie osiedlono ludność greckokatolicką deportowaną na skutek akcji „Wisła”. Ksiądz Grzegorz również prowadzi Ośrodek Pomocy Duchowej.

 

— W jaki sposób prostotę wiary można odnieść do swego życia?

Gdy przyjeżdża pojedyncza osoba czy małżeństwo do ośrodka, to zaczynam od stwierdzenia, że całe nasze życie trzeba uprościć. Nie stosuję jakiejś wielkiej filozofii, a prostotę i zachęcam do takiej postawy. Bo z prostoty wiele rzeczy też wynika. Odwołuję się do samego Jezusa. On w prosty sposób chciał nam pokazać, co w naszym życiu najważniejsze.

 

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Przypowieść o wspólnocie – fenomen Taizé

 

W Taizé w letnie wieczory, pod rozgwieżdżonym niebem przez otwarte okna słyszymy młodych ludzi. Wciąż zdumiewamy się, że jest ich tak wielu. Szukają, modlą się. A my powtarzamy sobie: pragnienia pokoju i zaufania w nich są jak te gwiazdy – małe światełka w ciemnościach nocy Brat Roger, z Listu na rok 2005

 

Taizé – niewielka wioska położona w Burgundii w centrum Francji. Dotarł do niej w roku 1940 brat Roger, w której kupił ziemię i dom. Początkowo przyjmował w nim uchodźców z II wojny światowej. Wtedy nie było bieżącej wody, po którą się chodziło do studni w wiosce. Bratu Rogerowi towarzyszyła jego siostra Genevičve. Stopniowo wokół brata Rogera zaczęli się gromadzić bracia. Podczas długich rekolekcji w ciszy na przełomie lat 1952/1953 założyciel Wspólnoty napisał Regułę Taizé przekazując braciom główne zasady, które czynią życie wspólnotowe możliwym.

czytaj więcej

 

POWRÓT