MIESIĘCZNIK

DIECEZJI

EŁCKIEJ

 

 

strona główna | o nas | kontakt | archiwum 

 

 

Lipiec-sierpień 2011

 

___________________

 

W numerze: 

 

SŁOWO BOŻE

 Z WIZYTĄ W PARAFII

Z DIECEZJI

 ŚWIADECTWA

 LISTY DO REDAKCJI

 REPORTAŻ

 MODLITWA

 DUSZPASTERSTWO

 WSPOMNIENIA

 KULTURA

 RODZINA

 MŁODZIEŻ

 DZIECI

 RELAKS

DZIELMY SIĘ MIŁOŚCIĄ: 

 

BIULETYN INFORMACYJNY CARITAS DIECEZJI EŁCKIEJ - bezpłatny dodatek do MARTYRII 

 

DZIELMY SIĘ MIŁOŚCIĄ: 

MACYJNY CARITAS DIECEZJI EŁCKIEJ - bezpłatny dodatek do MARTYRII 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jeżeli chcesz zapoznać się ze szczegółowym spisem numeru: 

>> kliknij <<

 

 

 

 

 

 

Z wizytą w parafii: ZELKI

 

Kościół został zbudowany przez ewangelików w latach 1932-1934. Po drugiej wojnie światowej przejęli go katolicy. W latach 1963-1970 był kościołem polskokatolickim. W 1970 roku został ponownie przekazany katolikom i stał się kościołem filialnym parafii Stare Juchy. Poświęcony 29 marca 1979 roku. Parafię erygował kanonicznie 1 marca 1978 roku biskup warmiński Józef Drzazga. Przez 39 lat proboszczem był ks. kan. Stanisław Kowalski, a od roku – ks. mgr Krzysztof MULEWSKI.

 

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Dziewczyna z białego dworku

 

Zamieszkała pod lasem

 

Skąd do tej leśnej wioski przyszła Lidka, jej mieszkańcy nie wiedzieli. Może i nie chcieli wiedzieć, skąd tę piękną dziewczynę przygnały wichry wojny. Tak było wtedy bezpieczniej. Zamieszkała pod samym lasem u zamożnych gospodarzy. Wynajęła pokój, zaprzyjaźniła się z gospodynią, pomagała jej w różnych pracach. Wieś też uznała ją za swoją.

 

Wojna zmierzała ku końcowi. Zbliżał się ze wschodu front. Słychać było odgłosy bomb i pocisków świdrujących leśną ciszę. W stronę Kanału Augustowskiego nad wioską świstały ogniste pociski rosyjskich katiusz. Wśród mieszkańców wybuchła panika. Co robić? Gdzie się ukryć, by przeżyć? Lidka dzieliła wszystkie niepokoje wioski. A była to zjawiskowo piękna i skromna dziewczyna. Jej dobre i przyjazne oczy przykrywały firanki długich rzęs. Na głowie burza złotobrązowych, falujących włosów. Wzbudzała podziw wszystkich. A ona jakby starała się ukryć ten bijący od niej czar. Chyba nie chciała, by ją kto o cokolwiek pytał. Czegoś się bała, coś chciała zachować w tajemnicy.

czytaj więcej

__________________________________________________

Uczynić różaniec modlitwą wszystkich

Gdzie szukać początków Żywego Różańca – wspólnot, które istnieją w każdej polskiej parafii? Z jakiego dziedzictwa mają czerpać nowe inicjatywy podwórkowe koła różańcowe dzieci, Różaniec Rodziców i Rodzin?

 

Aby znaleźć odpowiedź na te pytania, musimy sięgnąć do XVIII wieku. W epoce oświecenia i rewolucji francuskiej misje znalazły się w trudnej sytuacji. Prawa Stolicy Apostolskiej zostały zdeptane, a misjonarze zmuszeni do opuszczenia swoich placówek. Księża musieli składać przyrzeczenie posłuszeństwa państwu. Podobnie na początku XIX w. zamykano seminaria, rozwiązywano zgromadzenia zakonne. Zapał misyjny mógł być realizowany jedynie w sercu – poprzez modlitwę za misje.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Do kazania przygotowuję się całe życie

Rozmowa z ks. Mieczysławem Malińskim

 

Czym jest kaznodziejstwo i jaka jest rola kaznodziei?

 

— Jest to kształtowanie człowieczeństwa według Ewangelii. W wyrażeniu „kształtowanie człowieczeństwa” mieści się definicja kaznodziejstwa. Kazanie to nie wykład, nie egzegeza, ani katechizacja. Ma ono formę literacką. Powinno się je budować egzystencjalnie, kierować do konkretnego człowieka, który musi wiedzieć, że to jego sprawa się waży, rozstrzyga, decyduje, kształtuje, że to on jest adresatem. Tak jak katecheza kształtuje nasz intelekt, tak kazanie kształtuje nasze człowieczeństwo – stronę uczuciowo-wolitywną, przeżyciową. Kazanie ma być interesujące, ale nie na podobieństwo interesującego wykładu, musi „uderzać” w człowieka, który jest w kościele, musi go porwać. Zachwycić, ostrzec, zagrozić, zachęcić, wskazać drogę życia. Nie myślenia, tylko życia! Kazanie dotyczy życiowych problemów. Wierny – słuchacz kazania – chce wiedzieć, jak żyć. Co jest sensem życia, jak rozstrzygać sprawy osobiste? I dobrze, gdy po kazaniu, po wyjściu z kościoła ma to naświetlone, rozjaśnione. Ale wcześniej musi przeżyć kazanie.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Panie, spraw, żebym przejrzał

 

Jakże często można usłyszeć rozmowy, w których dominuje narzekanie na otaczającą rzeczywistość, na ludzi, na siebie. Osoby takie dostrzegają przede wszystkim negatywną stronę życia, a problemy urastają do niebotycznych rozmiarów. Ale czy to jest prawda o naszej rzeczywistości, czy życie naprawdę jest tak nieznośne i okrutne? W jakiej kondycji jest twoje oko, którym postrzegasz świat? Czy rejestruje ono przede wszystkim negatywne bodźce, czy jest bardziej wyczulone na pozytywny przekaz? Oko jest lampą ciała. Jeśli więc twoje oko jest dobre, całe twoje ciało jest w światłości. A jeśli twoje oko jest złe, całe twoje ciało jest w ciemności. Jeśli więc światłość w tobie jest ciemnością, jakże wielka to ciemność (Mt 6, 22-23).

czytaj więcej

 

 

POWRÓT