MIESIĘCZNIK

DIECEZJI

EŁCKIEJ

 

 

strona główna | o nas | kontakt | archiwum 

 

 

Numer 10/2010: 

 

___________________

 

W numerze: 

 

 SŁOWO BOŻE

 Z DIECEZJI

 Z WIZYTĄ W PARAFII

 ROCZNICE KORONACJI

 Z EŁCKIEGO SEMINARIUM

ŚWIADECTWO

 ODESZLI  DO PANA

 PAMIĘĆ

 BŁOGOSŁAWIENI I ŚWIĘCI

 SPOŁECZEŃSTWO

POZNAJEMY LITURGIĘ

KULTURA

 PODRÓŻE

 RODZINA

 DZIECI
 RELAKS

DZIELMY SIĘ MIŁOŚCIĄ: 

 

BIULETYN INFORMACYJNY CARITAS DIECEZJI EŁCKIEJ - bezpłatny dodatek do MARTYRII 

 

DZIELMY SIĘ MIŁOŚCIĄ: 

MACYJNY CARITAS DIECEZJI EŁCKIEJ - bezpłatny dodatek do MARTYRII 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jeżeli chcesz zapoznać się ze szczegółowym spisem numeru: 

>> kliknij <<

 

 

 

 

 

 

Samotność w Biblii

W niezwykłej kanonicznej Księdze Koheleta, która snuje rozważania nad sensem życia ludzkiego, autor między innymi zadaje pytanie o drogę do prawdziwego szczęścia. Jest też pytanie dotyczące sensu samotności.

Dziś coraz więcej osób czuje się osamotnionymi – nierzadko przebywając w wielkim tłumie. Niełatwo jest żyć w miejskich blokowiskach, gdzie coraz częściej ludzie są sobie obcy, gdzie nikt nie jest już dla nikogo sąsiadem, gdzie przechodzi się obok siebie, nie zamieniając ani słowa. Kiedyś w jednym z domów pomocy społecznej usłyszałem niezwykłą wypowiedź. Kobieta w starszym wieku zapytana przeze mnie, jak spędziła wieczór wigilijny, odpowiedziała: – Proszę księdza, wychowałam czwórkę dzieci. Pozakładały rodziny. Jedna mieszka kilka ulic obok. W Wigilię przyniosła mi sałatkę. O, właśnie jeszcze jej trochę mam. Niech ksiądz się poczęstuje. Jaka dobra. A czy córka nie mogła w Wigilię zabrać matki do domu, na wspólną kolację? – Może i mogła, ale przyniosła mi sałatkę... I duże krople łez zaczęły kapać na „dobrą wigilijną sałatkę córki”. Okazało się, że samotności w wigilijny wieczór nie da się zastąpić nawet najlepszą sałatką. Miłość matki do dziecka pozostała nadal miłością. Szkoda, że w tym przypadku córka wobec matki pozostała „trudno strawną”, zimną sałatką... W ten szczególny wieczór zostawiła matkę samotną w towarzystwie sałatki „poświęconej” łzami.

czytaj więcej

___________________________________________________

 

Z wizytą w parafii: BUDRY

Parafia Budry położona jest w północno-wschodniej części diecezji ełckiej. Należy do dekanatu św. Huberta w Węgorzewie. Od północy graniczy z Rosją. Została erygowana w 1962 roku i otrzymała tytuł Trójcy Przenajświętszej. Obecnie proboszczem jest ks. mgr Jarosław Baluta .

Budry dawniej były zamieszkane przez protestantów. Budowę kościoła ewangelickiego ukończono w roku 1739. Po drugiej wojnie światowej wyemigrowali protestanci, a osiedlili się katolicy, którym oddano do użytku kościół. Plebania wyglądem przypomina wiejskie gospodarstwo, a obok kościół – skromny i wtopiony w krajobraz, jakby Pan Bóg już takim go stworzył. Cisza i spokój, dookoła zieleń.

Ludzie tutaj wiodą spokojne życie, pracują na roli, w lesie, zajmują się handlem. Niestety, jest też mnóstwo bezrobotnych. Problem braku pracy dotyka boleśnie społeczności w małych miejscowościach i powoduje migrację młodych. W parafii pozostało wiele osób starszych – na emeryturze. Parafia liczy ponad dwa tysiące osób, w tym 1550 katolików i pięćset osób obrządku greckokatolickiego. Należy do niej czternaście wsi: Budry, Budzewo, Skalisko, Zabrost Wielki, Dąbrówka Nowa, Sąkieły, Więcki, Pietrele, Droglewo, Wola, Bogumiły, Grądy Węgorzewskie, Popioły oraz Piłaki Małe.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

VII Konkurs Poetycki "Martyrii"

 

Pierwsza nagroda – Hanna Dikta z Piekar Śląskich

Druga nagroda – Wacław Klejmont z Olecka

Druga nagroda – Erazm Stefanowski z Augustowa

 

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Odeszli do Pana: Śp. ks. prał. Józef Pietruszka

24 sierpnia, w wieku lat 81, w szpitalu w Krakowie zmarł ks. prał. Józef Pietruszka, długoletni proboszcz parafii w Węgorzewie, dziekan tego dekanatu, kanonik gremialny Kapituły Konkatedralnej Sambijskiej w Gołdapi, kapelan honorowy Jego Świątobliwości. 31 lipca 2002 r. przeszedł na emeryturę i mieszkał w Węgorzewie, a także czasowo w Krakowie.

Urodził się 14 czerwca 1929 r. w Piaskach Wielkich (dzisiaj Kraków) z rodziców Antoniego i Anieli z domu Chachlowskiej. Szkołę powszechną ukończył w 1943 r., później uczył się w Gimnazjum im. Jana Sobieskiego w Krakowie, Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie i Olsztynie. Maturę zdał 21 czerwca 1950 r. w Małym Seminarium Duchownym w Olsztynie. W roku 1950 został przyjęty na studia do Warmińskiego Seminarium Duchownego „Hosianum” w Olsztynie. Ukończył je w roku 1955, otrzymując święcenia kapłańskie 5 maja 1955 r. z rąk biskupa siedleckiego Mariana Jankowskiego.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Odeszli do Pana: Śp. ks. prał. Stanisław Antoni Nowak

Ksiądz Stanisław Antoni Nowak urodził się 31 marca 1929 r. w Woli Pierowej (diecezja włocławska) jako najmłodsze z pięciorga dzieci, z rodziców Aleksandra i Bronisławy z domu Dudkowskiej. Mając siedem lat, zaczął uczęszczać do miejscowej szkoły powszechnej, w której do wybuchu II wojny światowej ukończył trzy klasy. W czasie okupacji pracował w gospodarstwie rolnym rodziców. W 1943 roku zmarła matka Bronisława, a dwa lata później ojciec Aleksander. Po wojnie kontynuował naukę w szkole powszechnej i po ukończeniu piątej klasy w 1946 roku udał się do Zawodowego Gimnazjum w Krośniewicach. Po ukończeniu dwóch klas tegoż gimnazjum, w 1948 roku wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego Księży Pallotynów w Chełmnie. W 1951 zakończył edukację w tymże seminarium świadectwem dojrzałości. W tym samym roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego „Hosianum” w Olsztynie. 24 czerwca 1956 r. otrzymał w katedrze olsztyńskiej święcenia kapłańskie z rąk biskupa pomocniczego podlaskiego Mariana Jankowskiego.

czytaj więcej

 

 

POWRÓT