MIESIĘCZNIK

DIECEZJI

EŁCKIEJ

 

 

strona główna | o nas | kontakt | archiwum 

 

 

Styczeń 2014

 

___________________

 

W numerze: 

 

SŁOWO BOŻE

 EWANGELIZACJA

 BOŻE NARODZENIE

 PEREGRYNACJA

 EKUMENIZM

 MODLITWA

 WSPOMNIENIE

 MISJE

 KULTURA

 KARNAWAŁ

 RODZINA

 MŁODZIEŻ

 DZIECI

 RELAKS

DZIELMY SIĘ MIŁOŚCIĄ: 

 

BIULETYN INFORMACYJNY CARITAS DIECEZJI EŁCKIEJ - bezpłatny dodatek do MARTYRII 

 

DZIELMY SIĘ MIŁOŚCIĄ: 

MACYJNY CARITAS DIECEZJI EŁCKIEJ - bezpłatny dodatek do MARTYRII 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jeżeli chcesz zapoznać się ze szczegółowym spisem numeru: 

>> kliknij <<

 

 

 

 

 

 

Czyż Chrystus jest podzielony?

Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan

 

Od ponad stu lat chrześcijanie różnych wyznań i obrządków gromadzą się w tygodniu ekumenicznym w świątyniach, cerkwiach i zborach na wspólnych nabożeństwach w intencji widzialnej jedności między nimi. Termin tego tygodnia został zaproponowany przez pioniera ruchu ekumenicznego Paula Wattsona z USA w 1908 r., aby obejmował czas między dniem wspominającym św. Piotra (18 stycznia – wcześniej w rzymskim kalendarzu święto katedry Apostoła) a dniem upamiętniającym św. Pawła (25 stycznia – święto jego nawrócenia), co miało mieć symboliczne znaczenie.

 

W ramach Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan niektóre Kościoły, diecezje czy miasta organizują jedno nabożeństwo ekumeniczne, któremu nadają charakter obchodów centralnych, inne spotykają się każdego dnia Tygodnia w innej świątyni na wspólne nabożeństwo. Choć wspólnotowa modlitwa o jedność ma charakter uprzywilejowany, to jednak chrześcijanin powinien także indywidualnie modlić się do Ojca, „który widzi w ukryciu” (por. Mt 6, 6). Wszyscy modlący się o większa widzialna jedność Kościoła, tworzą wspólnotę nawet wtedy, gdy modlą się osobiście.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Jestem wśród ludzi wielkiego zaufania Bogu

 

Do Boliwii w diecezji Oruro przybyłem 14 sierpnia ubiegłego roku po długiej i wyczerpującej podroży z przygodami. Pierwsze wrażenie po wyjściu z samolotu to klimat górski, wysokość, którą się odczuwa. Sama stolica diecezji Oruro jest położona na wysokości 3800 m nad poziomem morza. Tutaj to jest jeszcze teren nizinny, góry zaczynają sie od 4500 m. Przez pierwsze dwa tygodnie miałem czas na aklimatyzacje. Funkcjonowałem jakby na zwolnionych obrotach. Nie odczuwam już tej wysokości. Oprócz tego jest zmiana stref czasowych – różnica między Polską a Boliwią to siedem godzin. No i oczywiście słynna pora deszczowa. Teraz w Boliwii jest lato i pora deszczowa, dzieci i młodzież mają wakacje. Leje prawie bez przerwy i wszystkie prace są wstrzymane, bo przez deszcz nic nie można zrobić.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Służebniczki z Kraju Zabajkalskiego

 

Siostry służebniczki Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej od lat wpisały się w krajobraz Czyty. Czyta (ros. - Чита, Czita) – to dawne miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, położone w południowej Syberii, obecnie w Kraju Zabajkalskim. Znajduje się nad rzekami Czytą i Ingodą na trasie kolei transsyberyjskiej. Liczy ponad trzysta tysięcy mieszkańców. Siostry, wdzięczne za wiele darów płynących z Polski, w tym z naszej diecezji, dzielą się swoją codziennością.

 

Minął już rok, w którym rozważaliśmy kondycje własnej wiary, wiary jako daru i zadania, skarbu noszonego w glinianych naczyniach, zaczątku wiodącego do szczęśliwego, choć niełatwego, życia. Wiary jako możliwości uczestniczenia w życiu Boga, tu, teraz i w wieczności. Cudowny rok, rok pełen różnych wydarzeń, ludzi, radości i problemów, rok, który jeśli przeżywać w wierze i głębokiej świadomości, że przez wszystko, co nas spotyka, realizuje się nasze zbawienie, prawdziwie nazwiemy – błogosławionym. Tyle łask, tyle darów! Jak wielka wdzięczność powinny czuć nasze serca za tak wielkie dobro, jakim jest wiara. To właśnie wiara pomaga nam widzieć w nowo narodzonym Dziecięciu oczekiwanego Zbawiciela.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Marek Pawlicki

Cuda się zdarzają

 

Ryszard to człowiek niezwykły. W młodości działacz organizacji młodzieżowych walczących z ustrojem komunistycznym. Wyrzucono go z ostatniego roku ekonomii. Ożenił się z dziewczyną raczej brzydką, o ale o świetnej figurze, absolutnym uroku osobistym i ogromnej inteligencji. Oboje nie mieli stałej pracy. On i Justyna pracowali dorywczo. Stanowili trochę zwariowana, ale pełna uroku parę. W Polsce było im coraz trudniej. Ojczyzna ludowa z radością wydała im paszporty na wyjazd za granice. Oboje przyjechali do mnie się pożegnać. Nie łączyły nas więzy przyjaźni, raczej krótkotrwałe spotkania połączone z poradami typu lekarskiego. Powiedzieli mi:

 

– Wrócimy tu, ale juz do wolnej Polski. Tam, choćbyśmy mieli klepać biedę, to i tak przeżyjemy. No a tutaj to juz nie jest kwestia naszej woli, ale chcemy mieć rodzinę, normalne życie. Liczymy na to, że jak będziemy w zdrowotnych kłopotach, to jak zwykle nam pomożesz.

 

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Karnawałowe szaleństwo

 

Karnawał jest okresem balów i zabaw. Jego rozpoczęcie oficjalnie następuje w dniu Trzech Króli, czyli 6 stycznia, jednak wiele osób uważa za datę jego rozpoczęcia Nowy Rok. Koniec karnawału jest o wiele bardziej jednoznaczny i wypada w Środę Popielcowa. Jednak nie można jednoznacznie określić czasu trwania karnawału. Wiąże się to ściśle z ruchomością świąt Wielkanocy, a w szczególności Środy Popielcowej.

 

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Zrodzeni dla nieba

 

Boże Narodzenie przypomina nam, do jak wielkiej godności został wyniesiony przez Boga każdy człowiek. Poznajemy bardziej Boga, gdy zaczynamy z Nim współpracować. Wtedy cierpienie przeradza sie w radość.

 

Ślub wzięliśmy na Jasnej Górze. Pamiętam ten moment, gdy w czasie kazania padły słowa: „Życzę Wam, żebyście wśród prezentów weselnych otrzymali krzyż, byście sie go nie bali i nie traktowali jak zabobonu. Od niego w trudnych chwilach będziecie mogli czerpać moc, silę i miłość do pokonywania wszelkich przeciwności”. Byśmy nie bali się podchodzić do niego, byśmy sie do niego przytulali i tak jak Maryja zgadzali sie na wszystko. Kapłan zachęcał nas do adoracji i do różańca. To wszystko mocno zapisało się w naszych sercach.

czytaj więcej

 

 

POWRÓT